ماده 1- اهداف کلی اجرای قانون آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور – مصوب 1375 – که در این آیین نامه به اختصار قانون نامیده می شود ، ارتقای سطح دانش و مهارتهای شغلی موضوع ماده (1) قانون ، بهینه سازی خدمات بهداشتی – درمانی کشور و دستیابی به استانـداردهای کارآمد و مطلوب خدمـات پزشکی و حرفه های وابستـه منطبق با نیازهای جامعـه به روشهای یاد شده زیر است :
الف – افزایش سطح آگاهیهای علمی ، دانش فنی و مهارتهای حرفه ای مشمولان قانون .
ب – به هنگام کردن دانش پزشکی مشمولان قانون به منظور آشنایی با تازه های علمی و عملی حرفه مربوط و انطباق آنها با نیازهای جامعه.
ج – آشنا کردن جامعه پزشکی با سیاستها ، جهت گیریها و اولویت های بهداشتی – درمانی کشور و جلب مشارکت آنها.
د- تقویت و تحکیم آموخته های درست قبلی .
هـ - آشنایی جامعه پزشکی با استاندارد های کارآمدو مطلوب خدمات پزشکی و حرفه های وابسته .
ماده 2 – وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی با همکاری سازمان امور اداری و استخدامی کشور تشکیلات لازم برای تحقق اهداف قانون را پیش بینی می کند.
ماده 3- چگونگی کنترل و شرکت افراد مشمول قانون ( موضوع ماده 1 و تبصره 3 و 4 آن و ماده 4) به شرح زیر تعیین می شود:
1- پزشکان ، دندانپزشکان ، دکترهای داروساز ، متخصصان علوم آزمایشگاهی ، دکترای حرفه ای علوم آزمایشگاهی و دکترای علوم بهداشتی در زمان صدور پروانه اشتغال اعم از پروانه مطب دائم یا موقت ، یا پروانه تاسیس و مسئول فنی موسسه از زمان فارغ التحصیلی موظف به ارائه گواهی شرکت در برنامه های آموزش مداوم تا آن زمان هستند و پس از آن نیز باید هر (5) سال یک بار برای تمدید آن ، پس از کسب امتیازهای لازم آموزش مداوم اقدام کنند، در غیر این صورت پروانه اشتغال اشخاص یاد شده تا تمدید مجدد و شرکت در دوره های آموزشی مطابق ضوابط ، اعتبار ندارد.
2- شاغلان حرف وابسته پزشکی نظیر مامایی ، فیزیوتراپی ، ساخت اندام مصنوعی ، ساخت عینک طبی ، لیسانسهای داروسازی ، توانبخشی ، دندانسازان تجربی و کلیه مشمولان قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی – مصوب 1334 – و اصلاحات بعدی آن نیز موظف به ارایه گواهی شرکت در برنامه های آموزش مداوم هستند و پس از آن نیز باید هر (5) سال یک بار برای تمدید آن ، پس از کسب امتیازهای لازم آموزش مداوم اقدام کنند ، در غیر این صورت پروانه اشتغال آنها از درجه اعتبار ساقط می شود.
1- کلیه اقشار پرستاری شاغل لیسانس و بالاتر که مشمول قانون هستند ، برای ارتقای گروه و ارزشیابی موظف به ارائه گواهی شرکت در دوره های آموزش مداوم مربوط هستند.
2- صاحبان پروانه تاسیس و مسئول فنی موسسات پزشکی ( بیمارستان ، درمانگاه ، مرکز جراحی محدود و معین ، رادیولوژی ، فیزیوتراپی ، طب هسته ای ، داروخانه ، آزمایشگاه و نظایر آن ) که دارای یکی از مدارک دکترای پزشکی ، دندانپزشکی ، علوم آزمایشگاهی ، داروسازی و دکترای حرفه ای علوم آزمایشگاهی باشند در هنگام اخذ پروانه یا تمدید پروانه خود – هر 5 سال یکبار موظف به ارایه گواهی آموزش مداوم هستند و تمدید پروانه ، منوط به ارایه گواهی آموزش مداوم می باشد.
تبصره 1- کلیه شاغلان حرف وابسته پزشکی در بخش خصوصی که نیاز به مجوز یا پروانه کار ندارند طبق قانون موظف به شرکت در دوره های آموزش مداوم بوده و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی دستورالعمل مربوط را تنظیم و اجرا می کند . برای این گروه کارت اشتغال توسط دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ، درمانی صادر می شود.
تبصره 2- چگونگی شرکت و کنترل اقشار پرستاری شاغل در بخش خصوصی توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی با همکاری سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران تنظیم می شود.
ماده 4- وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی مسئولیت اجرای ماده (3) این آیین نامه را در هنگام صدور یا تمدید پروانه اشتغال مجوز دفتر کار و پروانه های تاسیس و مسئول فنی بر عهده دارند.
ماده 5- مصادیق تسهیلات و امتیازهای مندرج در بند (2) ماده (4) قانون – که افراد مشمول در زمان استفاده از آن موظف به ارائه گواهی شرکت کامل در دوره های آموزش مداوم هستند – عبارتند از : ماموریت در داخل و خارج کشور ، استفاده از سهمیه دارو ، لوازم طبی و آزمایشگاهی ، امتیازهای نوبت داروخانه و آزمایشگاه ، استفاده از تسهیلات بانکی ، شرکت در امتحانات تخصصی ، استفاده از بورس تحصیلی و فرصت مطالعاتی .
تبصره – شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی مجاز است هر (5) سال یکبار در راستای سیاستهای وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی مصادیق تسهیلات و امتیازها را تعدیل ، اضافه یا کم کند.
ماده 6- تنها مورد معذوریت از شرکت در برنامه های آموزش مداوم ، عدم فعالیت حرفه ای فرد مشمول قانون است . مرجع تشخیص معذوریت بر اساس دستورالعملی که وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی با همکاری سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران تهیه می کند ، تعیین می شود.
ماده 7- کلیه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکت های دولتی و وابسته به دولت ، هم چنین بخشهای خصوصی و سایر دستگاهها ، موظف به رعایت مفاد این آئین نامه و ایجاد امکان شرکت کارکنان مشمول قانون در دوره های آموزش مداوم هستند.
ماده 8- منابع پیش بینی شده در بندهای " الف "، "ب " و " ج" ماده (5) تنها در زمینه اجرای آموزش مداوم هر دانشگاه استفاده می شود.
تبصره – اعتبارات سالانه مورد نیاز برای اجرای قانون در هر دانشگاه پیش بینی می شود.
ماده 9- تعیین مقدار حق ثبت نام شرکت کنندگان در برنامه های مختلف آموزشی ، با دریافت و بررسی نظرات دانشگاهها توسط شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی تعیین و ابلاغ می شود.
ماده 10- کلیه شرکتهای دارویی( تولیدی و توزیعی) موظفند معادل یک در صد (1%) فروش خود را ( موضوع بند " الف " ماده (5) قانون) به طور جداگانه در فاکتورهای فروش درج و مبالغ آن را در پایان هر ماه به حساب خزانه, که از سوی خزانه داری کل بدین منظور تعیین و افتتاح می شود , واریز کنند . شرکتهای یاد شده موظفند هنگام تقاضای تسهیلات ارزی ، دریافت یارانه و سهمیه های دارویی مدارک پرداخت (1%) فروش خود را به معاونت درمان و داروی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ارایه کنند.
تبصره – وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است هنگام رسیدگی مالیاتی شرکتهای یاد شده ، برگ تسویه حساب یک در صد(1%) را بر اساس نمونه وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی از شرکت مربوط مطالبه یا فیشهای واریزی به حساب خزانه داری کل را کنترل کند.
