ماده 19 - مسئولیت بیمهگر عبارت است از تفاوت قیمت مال بیمه شده بلافاصله قبل از وقوع حادثه با قیمت باقی مانده آن بلافاصله بعد از حادثهخسارت حاصله به پول نقد پرداخته خواهد شد مگر اینکه حق تعمیر و یا عوض برای بیمهگر در سند بیمه پیشبینی شده باشد در این صورت بیمهگرملزم است موضوع بیمه را در مدتی که عرفاً کمتر از آن نمیشود تعمیر کرده یا عوض را تهیه و تحویل نماید. در هر صورت حداکثر مسئولیت بیمهگر از مبلغ بیمه شده تجاوز نخواهد کرد.
ماده 20 - بیمهگر مسئول خساراتی که از عیب ذاتی مال ایجاد میشود نیست مگر آنکه در بیمهنامه شرط خلافی شده باشد.
ماده 21 - خسارات وارده از حریق که بیمهگر مسئول آن است عبارت است از:
1 - خسارت وارده به موضوع بیمه از حریق اگر چه حریق در نزدیکی آن واقع شده باشد.
2 - هر خسارت یا تنزل قیمت وارده به اموال از آب یا هر وسیله دیگری که برای خاموش کردن آتش به کار برده شده است.
3 - تلف شدن یا معیوب شدن مال در موقع نجات دادن آن از حریق.
4 - خسارت وارده به اموال بیمه شده در نتیجه خراب کردن کلی یا جزئی بناء برای جلوگیری از سرایت یا توسعه حریق.
ماده 22 - در بیمههای ذیل خسارت به این طریق حساب میشود:
1 - در بیمه حمل و نقل قیمت مال در مقصد.
2 - در بیمه منافعی که متوقف بر امری است منافعی که در صورت پیشرفت امر عاید بیمهگذار میشد.
3 - در بیمه محصول زراعتی قیمت آن در سر خرمن و موقع برداشت محصول برای تعیین میزان واقعی خسارت مخارج و حقالزحمه که درصورت عدم وقوع حادثه به مال تعلق میگرفت از اصل قیمت کسر خواهد شد و در هر صورت میزان خسارت از قیمت معینه در بیمهنامه تجاوزنخواهد کرد.
ماده 23 - در بیمه عمر یا نقص یا شکستن عضوی از اعضاء بدن مبلغ پرداختی بعد از مرگ یا نقصان عضو باید به طور قطع در موقع عقد بیمه بینطرفین معین شود. بیمه عمر یا بیمه نقصان یا شکستن عضو شخص دیگری در صورتی که آن شخص قبلاً رضایت خود را کتباً نداده باشد باطل است.
هر گاه بیمهگذار اهلیت قانونی نداشته باشد رضایت ولی یا قیم او شرط است. اگر بیمه راجع به عمر یا نقص یا شکستن عضو بدن جماعتی به طور کلی باشد میزان خسارت عبارت از مبلغی خواهد بود که مطابق تعرفه قبلاً بینطرفین معین میشود.
ماده 24 - وجه بیمه عمر که باید بعد از فوت پرداخته شود به ورثه قانونی متوفی پرداخته میشود مگر اینکه در موقع عقد بیمه یا بعد از آن در سندبیمه قید دیگری شده باشد که در این صورت وجه بیمه متعلق به کسی خواهد بود که در سند بیمه اسم برده شده است.
ماده 25 - بیمهگذار حق دارد ذینفع در سند بیمه عمر خود را تغییر دهد مگر آنکه آن را به دیگری انتقال داده و بیمهنامه را هم به منتقلالیه تسلیم کردهباشد.
ماده 26 - در تمام مدت اعتبار قرارداد بیمه عمر بیمهگذار حق دارد وجه معینه در بیمهنامه را به دیگری منتقل نماید انتقال مزبور باید به امضاءانتقالدهنده و بیمهگر برسد.
ماده 27 - اثرات قانونی انتقال وجه بیمه عمر از تاریخ فوت بیمه شده شروع میشود ولی اگر بیمهگذار از بابت آن وجهی دریافت کرده یا نسبت به آنبا بیمهگر معامله نموده باشد در کمال اعتبار خواهد بود.
ماده 28 - بیمهگر مسئول خسارات ناشیه از جنگ و شورش نخواهد بود مگر آنکه خلاف آن در بیمهنامه شرط شده باشد.
ماده 29 - در مورد بیمه مال منقول در صورت وقوع حادثه و پرداخت خسارت به بیمهگذار بیمهگر از هر گونه مسئولیت در مقابل ثالث بری میشود.
ماده 30 - بیمهگر در حدودی که خسارات وارده را قبول یا پرداخت میکند در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارت هستند قائممقامبیمهگذار خواهد بود و اگر بیمهگذار اقدامی کند که منافی با عقد مزبور باشد در مقابل بیمهگر مسئول شناخته میشود.
ماده 31 - در صورت توقف یا افلاس بیمهگر بیمهگذار حق فسخ قرارداد را خواهد داشت.
ماده 32 - در صورت ورشکستگی بیمهگر بیمهگذاران نسبت به سایر طلبکاران حق تقدم دارند و بین معاملات مختلف بیمه در درجه اول حق تقدمبا معاملات بیمه عمر است.
ماده 33 - بیمهگر نسبت به حق بیمه در مقابل هر گونه طلبکاری بر مال بیمه شده حق تقدم دارد حتی اگر طلب سایرین به موجب سند رسمی باشد.
ماده 34 - اگر در یک قرارداد بیمه موضوعات مختلفه بیمه شده باشد در صورت اثبات تقلب از طرف بیمهگذار نسبت به یکی از آن موضوعاتبطلان نسبت به سایر موضوعات نیز سرایت کرده تمام قرارداد باطل خواهد بود.
موضوعات مختلفه که در یک بیمهنامه ذکر میشود در حکم یک قرارداد محسوب است.
ماده 35 - طرفین میتوانند در قراردادهای بیمه هر شرط دیگری بنمایند لیکن موعد مذکوره در ماده 16 را نمیتوانند تقلیل دهند ولی ممکن استموعد را به رضایت یکدیگر تمدید کنند.
این قانون شامل قراردادهای گذشته بیمه نیز خواهد بود.
ماده 36 - مرور زمان دعاوی ناشی از بیمه دو سال است و ابتدای آن از تاریخ وقوع حادثه منشأ دعوی خواهد بود لکن دعاوی که قبل از اجرای اینقانون در محاکم طرح شده باشد مشمول این ماده نخواهد بود.
