(دادرسی مدنی) در خواستی است که ضمیمه درخواست اصلی است و هدف ثانوی مدعی را تشکیل میدهد. بهر غرضی که درخواست ثانوی مورد پیدا کند میتوان درخواست ثانوی کرد چنانکه خریدار در دادخواست مطالبه تسلیم مبیع کند و احتمال دهد که بایع بجهتی مدعی بطلان عقد شود در اینصورت بطور طبیعی درخواست می کند که اگر دادگاه بجهت باطل شمردن بیع حکم برد مبیع بمشتری نمیدهد حکم برد ثمن (که بایع اخذ کرده است) بمشتری بدهد. این نمونه را نباید با درخواست احد امرین (که موجب عدم تنجز خواسته است) اشتباه کرد زیرا درمانحن فیه تقاضای دو چیز در سلسله طولی قرار دارد و هریک از دو چیز معین و منجز است ولی در تقاضای احد امرین آن دو امر در عرض هم وجود دارند و موجب عدم تنجز میشوند.
