(فقه) اموری که شخص مکلف بکفاره شرعا باید آنها را انجام دهد (واجبات کفاره) از قبیل آزاد کردن بنده، پوشاندن جامه بدرویشان و روزه گرفتن. کفاره عملی خسارتی ازآن خطا به دیگری برسد مرتکب خطا ملزم بجبران آن میشود بجای خطا باین معنی تقصیر هم گفته میشود (ماده 386 - 391 قانون تجارت). چون خطا از قرنها قبل در محاورات حقوقی زبان فارسی شمول نسبت بمورد عمد ندارد مناسب است بجای ترجمه Faute تخطی نهاده شود نه خطا تا شامل تخطی عمدی و غیر عمدی شود. (جزا) خطا در امورکیفری عبارت است از بی مبالاتی وبی احتیاطی و عدم رعایت مقررات دولتی و عدم مهارت (ماده 177 قانون کیفر عمومی و ماده 1- 2- 3 قانون تشدید مجازات رانندگان و غیره) (با صطلاحات مذکور رجوع شود).
