رخصت

(فقه) درلغت بمعنی توسع و سهولت است و دراصطلاحات فقهاء عبارت ازاحکامی است که مشروعیت آنها برای عذری از اعذارمی باشد مانند استماع شهادت زنان دراموری که اطلاع مردان برآنها میسر نیست و مانند جواز ازدواج بازن بدرون دقت کافی در امور مربوط بزن.