درفارسی فعلی حرف سین آن سه نوع تلفظ میشود، صحیح آن سفته بکسرسین است بمعنی محکم و سخت و استوار. اصل این لغت فارسی است و بر نوعی قرض اطلاق می شد باین ترتیب که مسافری مالی بکسی میدهد که آن کس در مقصد مسافر ازخود مالی شبیه آن در نزد ثالثی دارد و مسافر از گیرنده مال خویش خطی ( بصورت حواله) می گیرد تا در مقصد از محال علیه مثل همان مال که در مبداء داده درمقصد بگیرد وآن نامه را سفته (بفارسی) و سفتجه بضم سین (بعربی) گویند وجمع آن را سفاتج آورده اند ! بموجب ماده 307 قانون تجارت سفته عبارت است ازسند تجارتی که بموجب آن امضاء کننده تعهد می کند درموعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معین ویا بحواله کرد آن شخص کارسازی نماید اسم دیگرآن فته طلب است (ماده 239 قانون جزا)
