(مدنی) حقی است که شخص میتواند بموجب آن از اموال استهلاکی (مالی که استفاده ازآن موجب از بین رفتن آن است مانند میوه) غیر از طریق استفاده یا نقل بغیر بهره مند گردد ولی مکلف است بعد از این بهره برداری مثل آنرا از حیث مقدار و جنس و ارزش بمالک آن بدهد. این حق در ماده 587 قانون مدنی فرانسه پیش بینی شده ولی درمدنی با چنین چیزی بعنوان حق انتفاع( ماده 40 ق- م) منظور نشده و در باب قرض قسمتی از آنرا پیش بینی کرده اند( مقایسه شود ماده 648 قانون مدنی ایران با ماده 1892 قانون مدنی فرانسه )
