(فقه) اشتهار عمل و استناد بر طبق مفاد روایت معینی را( بین قدماء فقه )گویند این شهرت اگر مطابق مفاد روایت ضعیفی (ضعیف از حیث اقتضاء اصول علم درایه) باشد ضعف آنرا جبران می کند و اگر مخالف مضمون یک حدیث قوی باشد آنرا تضعیف مینماید(درایة شهید صفحه 84 – 85) علت اهمیت شهرت عملی بین قدماء فقه از این رواست که آنها بصدر اسلام نزدیک بوده و قرائن صحت وسقم احادیث بمقدار قابل ملاحظه ای در اختیار آنان بوده است. کم کم بعلت بعد عهد وطول زمان آن قرائن ازبین رفت. شهرت عملی متأخران قریفه محسوب نمیشود و ارزش ندارد علی الخصوص اگر مخالف شهرت عملی قدماء باشد.
