نسبت بین شهرت(فقه) روایتی که دارای خصوصیات ذیل باشد مشهور است و شهرت مذکور را شهرت روایتی نامیده اند:
الف - راویان آن زیا د آنرا درکتب روایت ذکرکرده باشند مقصود از این کتب آن دسته ازکتابها است که قبل ازکتاب کافی تدوین شده است.
ب- زیاد بودن ذکر روایت باید بحد شهرت برسد. این چنین شهرتی درباب تعارض احادیث جزء مرجعات است و مقصود از شهرت در حدیث ((خذ بما اشتهر بین اصحابک)) همین است. این شهرت ممکن است با شهرت عملی منطبق باشد وممکن است نباشد یعنی ممکن است روایتی باوجود چنین شهرت، مورد عمل قرار نگرفته باشد. روایتی وشهرت عملی عموم و خصوص من وجه است.
