( مدنی- فقه) هرگاه معامله کننده نسبت بعیب مبیع قبول مسئولیت نکند و این امر مورد موافقت طرف باشد این تعهد را شرط برائت از عیب وشرط تبری ازعیب نامند( ماده 436 ق- م) درقانون مدنی شرط تبری ازعیب اختصاص بفرض خاصی داده شده است وآن فرض این است که صاحب مال از وجود عیب در آن آگاه نباشد ودرچنین وضعی با اسقاط مسئولیت محتمل نسبت بعیب آن، اقدام بمعامله کند. ولی اگر بداند که در مال وی عیب هست و معذلک عهده عیوب را ازخود سلب کند یا با تمام عیوب بفروشد این دو مورد را ظاهرا داخل در شرط برائت ازعیوب نکرده است.