( فقه) عبارت است از صحت عملی که در صورت الحاق ضمیمه ای بآن عمل، آثار قانونی آن ظاهرشود مثلا ایجابی که واجد شرائط قانون باشد صحت تاهلی دارد وقتی که قبول به ایجاب صحیح پیوسته شود اثرقانونی ایجاب و قبول (یا عقد) ظاهر می شود. صحت خود عقد را صحت فعلی (درمقابل صحت تاهلی) مینامند. اصل صحت درعقد بیع سلم قبل ازقبض باین معنی است که صرفنظر از قبض سایرجهات بیع سلم واقع شده درست است واگر قبض هم بآن ملحق شود عملا منشاء اثرقانونی خود میگردد. پس صحت دربیع سلم قبل ازقبض صحت تاهلی است.
