صحیح بالعرض

( فقه) حدیث مقبولی است که فاقد برخی از شروط حدیث صحیح بالذات باشد ولی عواملی بهمراه آن باشد که نقص آنرا جبران کند مانند کثرت طرق حدیث. اگرجابرنقصان را نداشته باشد آنرا حسن گویند.