(فقه) عبارت است ازاختیار قانونی شخص براشیاء یا اموال یا اشخاص دیگر مانند سلطه مالک برمال خود و سلطه متعهدله بر تعهدی که بنفع اوشده است و سلطه ولی قهری بر امور مولی علیه وخود مولی علیه از حیث نگهداری و تربیت او در حدود قانون. سلطه باین معنی معادل معنی Droit (حق) می باشد کلمه ملک هم درفقه وقتی که بمعنی اعم استعمال میشود مرادف باسلطه استعمال شده است. ( رک. ملک )
