طریق نافذ

( فقه) راهی که منتهی بمعبر دیگر یا زمین مباح شده ومنتهی بملک غیر نشود. بمعنی معابر عمومی است( رک. معابرعمومی ). در مقابل طریق مرفوع استعمال میشود.