( فقه) کسیکه عقدی را واقع میسازد اراده و تصمیم او مراحلی را طی می کند آن قسمت از قصد که به ابتداء عمل خارجی (اظهار مافی الضمیر) متصل است قصد انشاء نام دارد وآن قسمت از قصد که قبل از ابتداء عمل حاصل شده است اسمش عزم است که هیچ اثر حقوقی برآن مترتب نمیشود. عبارت: ((فلانی عزمش را جزم کرد.)) دلیل گویائی است از صحت اصطلاح مزبور.