حق مسکن

سلام، با توجه به مطالب شما، بصورت خلاصه: در اعطای حق مسکن به زن، مرد به‌صورت توافقی حق تعیین محل سکونت را از دست می‌دهد و برای حق تعیین محل زندگی مشترک باید بند اختصاصی وضع شود متن پیشنهادی برای شما: زوجین توافق نمودند که حق تعیین و انتخاب محل سکونت مشترک، حق مشترک آنان بوده و هیچ‌یک به تنهایی اختیار تعیین محل سکونت را نداشته و هرگونه تغییر یا انتخاب محل سکونت صرفاً با توافق کتبی یا شفاهی طرفین انجام خواهد شد. در خصوص حق تحصیل بدون حق مسکن، زن نمی‌تواند محل سکونت را تغییر دهد یا در شهر دیگر ساکن شود مگر با اذن شوهر. می‌توان با درج یک بند قراردادی، حق سکونت در محل تحصیل را برای زن تثبیت کرد. مانند :زوجین توافق نمودند که زوجه حق ادامه تحصیل در هر مقطع، رشته و محل دانشگاهی را داشته و زوج متعهد به صدور اجازه لازم جهت خروج از منزل و سکونت در محل تحصیل زوجه (اعم از خوابگاه یا منزل مستقل) می‌باشد. امیدوارم توضیحات مفید بوده باشد، موفق باشید.

سلام حق مسکن زن در قانون به معنای سکونت او در محلی است که مرد تعیین می‌کند. اگرچه زن حق استفاده از مسکن را دارد، اما این حق به معنای سلب اختیار کامل مرد در تعیین محل سکونت نیست. توافق بین زن و مرد در این زمینه بسیار مهم است. برای تعیین محل زندگی بصورت مشترک، می‌توانید بندی را به این صورت تنظیم کنید: \"تعیین محل سکونت مشترک با توافق طرفین خواهد بود.\" اگر زن حق ادامه تحصیل بدون حق مسکن داشته باشد، این به معنای عدم الزام مرد به تهیه مسکن جداگانه برای اوست. اما این موضوع به خودی خود به او اجازه تحصیل در محل دیگری بدون رضایت مرد را نمی‌دهد، مگر اینکه در سند ازدواج به صراحت ذکر شده باشد که زن می‌تواند مستقل از همسر در محل دیگری اقامت گزیده و به تحصیل بپردازد. در غیر این صورت، مسائل مربوط به اقامت و تحصیل باید با توافق زوجین حل و فصل شود.

درود بر شما با اعطای حق مسکن اختیار نهایی قانوناً با زن است اما مانع توافق و گفتگو نیست برای تصمیم‌گیری مشترک بنویسید تعیین محل سکونت با توافق طرفین باشد در مورد تحصیل هم حق تحصیل به تنهایی مجوز اقامت در شهر دیگر نیست و اگر مرد مخالفت کند زن نمی‌تواند بدون رضایت او برای تحصیل در شهر دیگری ساکن شود مگر اینکه حق مسکن یا حق انتخاب اقامتگاه متناسب با محل تحصیل را هم داشته باشد بنابراین برای اطمینان هر دو مورد را با هم در سند قید کنید تا مشکلی پیش نیاید.

سلام وقت بخیر بله، اصل بر این است که تعیین محل سکونت با شوهر است، مگر آنکه اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد.این دو شرط (مسکن و تحصیل) از یکدیگر مستقل هستند و باید جداگانه قید شوند و زن بدون رضایت مرد نمی‌تواند به شهر دیگر سکونت کند و ادامه تحصیل کنددر صورت ترک منزل مشترک برای تحصیل بدون رضایت شوهر، مرد می‌تواند با استناد به عدم تمکین ،دادخواست الزام به تمکین یا منع تحصیل مطرح کند.

سلام وقت بخیر، کاربر ارجمند اعطای حق مسکن به زن به این معناست که اختیار تعیین محل سکونت از مرد سلب و به زن واگذار می‌گردد و در این صورت مرد به طور قانونی حق تصمیم‌گیری مستقل در انتخاب محل زندگی را نخواهد داشت مگر آنکه طرفین در عقد یا توافق جداگانه به صورت مشترک، حق تعیین محل سکونت را برای هر دو پیش‌بینی کنند بنابراین اگر هدف طرفین تعیین محل زندگی به طور مشترک باشد باید در بند مربوطه تصریح شود که «تعیین محل سکونت زوجین با توافق و رضایت طرفین انجام می‌شود» همچنین در صورتی که زن صرفاً حق ادامه تحصیل را داشته باشد بدون اینکه حق مسکن داشته باشد نمی‌تواند بدون رضایت شوهر در شهری دیگر سکونت کرده یا برای تحصیل به محل دیگری منتقل شود مگر آنکه در بند حق تحصیل تصریح شود که «زن مجاز است برای ادامه تحصیل در هر محل مورد نیاز بدون رضایت شوهر اقامت و رفت‌وآمد نماید» در غیر این صورت استمرار زندگی در محل تحصیل به رضایت زوج منوط خواهد بود.