شرط ضمن عقد نکاح

سلام وقت بخیر اگر منزل مسکونی بعد از عقد و در دوران زوجیت خریداری شده باشد زوج توانایی مالی داشته که یک باب منزل مسکونی خریداری نموده و میتواند به تعهد شرط ضمن عقد عمل نماید و زوجه میتواند از طریق دادگاه الزام زوج به شرط را بخواهد

سلام، اصل الزام زوج به انتقال سه دانگ منزل، منوط به احراز توانایی مالی و تحقق سایر شرایط شرط توسط دادگاه است؛ صرف مالکیت فعلی کافی نیست و نتیجه به مدارک و احراز قضایی بستگی دارد. موفق باشید

سلام واحترام شرط معتبر است (ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی) و زوج ملزم به اجرای آن است، مشروط به اینکه دادگاه دو موضوع را احراز کند: ۱. توانایی مالی زوج (صرف مالکیت یک منزل، قرینه است اما دلیل قطعی نیست). ۲. قابلیت تعیین موضوع شرط (منزل باید مشخص یا قابل شناسایی باشد؛ عبارت مطابق شأن به نفع شماست). درصد موفقیت عدد دقیقی ندارد و به مدارک شما بستگی دارد، اما چالش اصلی اثبات توانایی مالی در دادگاه است. اگر زوج بگوید ملک را با ارث یا هدیه گرفتهام و توانایی خرید سه دانگ دیگر را ندارم، دادگاه ممکن است رای به نفع شما ندهد. دعوای خود را با خواسته الزام به ایفای تعهدو مطالبه خسارت تأخیر(به شرط احراز توانایی) مطرح کنید. اگر انتقال عین میسر نشد، به جای آن، مطالبه قیمت روز سه دانگ را در دادخواست به عنوان خواسته فرعی درج کنید. به نطر بنده قبل از طرح دعوا، از طریق کارشناس رسمی دادگستری میزان توانایی مالی زوج و ارزش منزل را استعلام بگیرید تا در دادگاه مستندتر عمل کنید. موفق باشید

بااحترام اگر منظور از این شرط همین متن دقیق باشد اصل بر این است که شرط ضمن عقد لازم و برای زوج الزام‌آور است و صرف اینکه زوج اکنون صاحب منزل شده می‌تواند قرینه‌ای بر تحقق توانایی مالی باشد اما برای الزام به انتقال سه دانگ باید سایر شرایط خود شرط از جمله تشخیص زوجه و تناسب منزل با شأن وی احراز شود احتمال صدور حکم را نمی‌توان به درصد مشخص اعلام کرد و بدون بررسی وضعیت مالی زوج و نحوه احراز توانایی مالی او عدد قابل اتکایی نیست من نمی‌توانم ادعا کنم پرونده مشابهی داشته‌ام یا نتیجه پرونده شخصی را برای تماس در اختیار شما قرار دهم اما از نظر حقوقی امکان طرح دعوای الزام زوج به ایفای این شرط وجود دارد و نتیجه به مفاد دقیق سند و دلایل تحقق شرط بستگی دارد

درود بر شما؛ شرط مندرج در عقدنامه، با توجه به امضای زوجین، اصولاً شرط فعل ضمن عقد نکاح و مشمول مواد ۱۰، ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۲۱ و ۱۱۱۹ قانون مدنی است؛ بنابراین در صورت تحقق شرایط مقرر، زوجه می‌تواند الزام زوج به ایفای تعهد و انتقال رسمی سه‌دانگ را مطالبه کند. صرفِ اینکه زوج اکنون مالک منزل است، به‌تنهایی کافی نیست؛ باید احراز شود که «توانایی مالی» موضوع شرط محقق شده و نیز از مفاد شرط و قرائن پرونده بتوان منزل مورد تعهد را تعیین کرد. اگر منزل فعلی پس از ازدواج و در دوران توانایی مالی زوج تحصیل شده باشد، استدلال زوجه بسیار قوی‌تر خواهد بود. نکته مهم اینکه این شرط با «تنصیف دارایی» متفاوت است؛ در صورت احراز و قابلیت اجرای شرط، موضوع تعهد سه‌دانگ است، نه حداکثر نصف دارایی. درصد احتمال صدور یا عدم صدور حکم بدون بررسی عقدنامه، سند مالکیت، تاریخ و نحوه تحصیل منزل و وضعیت مالی زوج قابل اعلام حرفه‌ای نیست؛ اعلام درصد قطعی بدون این مدارک فاقد ارزش کارشناسی است. در جست‌وجوی آرای قضایی، نمونه‌ای نزدیک به موضوع تعهد زوج به انتقال سه‌دانگ منزل مسکونی در سامانه ملی آرای قوه قضائیه مشاهده می‌شود؛ اما نمی‌توان ادعا کرد شخصاً آن پرونده را وکالت کرده‌ام. برای ارزیابی دقیق، تصویر شرط عقدنامه، سند منزل و تاریخ خرید آن لازم است.

سلام وقت بخیر،کاربرارجمند، با توجه به متن دقیق شرط، اصل بر این است که شرط مذکور به عنوان یک تعهد مالی مستقل و معتبر ضمن عقد نکاح، با امضای زوج لازم‌الاجراست و ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی نیز اصل درج شروط ضمن عقد نکاح را پذیرفته است؛ بنابراین اگر زوجه بتواند در دادگاه اثبات کند که زوج در طول زندگی مشترک دارای توانایی مالی شده و در حال حاضر منزل مسکونی در مالکیت او قرار دارد، با توجه به عبارت «هرگاه زوج در طول زندگی مشترک توانایی مالی پیدا کند» می‌توان الزام زوج به انتقال سه دانگ منزل مسکونی متناسب با شأن زوجه را مطالبه کرد، اما صرف داشتن منزل به تنهایی لزوماً مساوی با احراز تمام شرایط شرط نیست و دادگاه باید مالکیت زوج، زمان تحصیل ملک، توانایی مالی وی، وضعیت و ارزش ملک و متناسب بودن آن با شأن زوجه را بررسی کند؛ نکته مهم این است که چون در شرط، «بلاعوض و بدون قید و شرط» و همچنین «سه دانگ یک باب منزل مسکونی مطابق شأن زوجه» صراحتاً ذکر شده، استدلال حقوقی زوجه نسبتاً قوی است و امضای زوج در سند نکاحیه نیز اهمیت زیادی دارد؛ در خصوص درصد احتمال صدور یا عدم صدور رأی نمی‌توان عدد حقوقی قطعی اعلام کرد، زیرا نتیجه به محتویات پرونده و ادله اثباتی وابسته است، ولی اگر مالکیت فعلی زوج و توانایی مالی او و تحقق سایر اوصاف شرط با اسناد رسمی و دلایل معتبر احراز شود، دعوا از پشتوانه قابل توجهی برخوردار است؛ همچنین یک نمونه قضایی نزدیک به موضوع وجود دارد که در آن شرط انتقال سه دانگ آپارتمان در عقدنامه مورد رسیدگی قرار گرفته و نهایتاً زوج به پرداخت ارزش روز سه دانگ آپارتمان محکوم شده است، هرچند متن آن پرونده از حیث مفاد شرط دقیقاً با شرط شما یکسان نیست و بنابراین نمی‌توان آن را پرونده کاملاً مشابه دانست؛ نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه نیز در خصوص شرط انتقال سهمی از منزل آینده، اصل اعتبار چنین تعهدی را پذیرفته است. بنابراین توصیه می‌شود دعوا با خواسته الزام زوج به ایفای تعهد و انتقال رسمی سه دانگ ملک، با استناد دقیق به مفاد شرط و ادله اثبات توانایی مالی و مالکیت زوج مطرح شود و اگر ملک مشخصی در مالکیت زوج وجود دارد، مشخصات ثبتی آن نیز در دادخواست درج شود. در خصوص «پرونده شخصی که خودم داشته باشم» نمی‌توانم ادعا کنم پرونده وکالتی یا تجربه شخصی از یک پرونده داشته‌ام، اما نمونه رأی منتشرشده فوق را می‌توانم از نظر استدلال و نتیجه برای شما تحلیل کنم. 