استنکاف از اجرای حکم

بااحترام اگر مهلت اجرای رأی قطعی تمام شده و دستگاه بدون عذر قانونی از اجرای آن خودداری کرده است می‌توانید از طریق اجرای احکام دیوان، درخواست رسیدگی به استنکاف دستگاه از اجرای حکم را مطرح کنید اما صرف ثبت لایحه با استناد به مواد ۷۴ و ۷۵ به معنای نقض یا توقف رأی قطعی نیست و باید دید دستگاه دقیقاً چه درخواستی مطرح کرده و آیا تصمیمی از سوی شعبه یا اجرای احکام درباره آن صادر شده است بنابراین در وضعیت فعلی اقدام مناسب این است که درخواست استنکاف از اجرای رأی را در اجرای احکام ثبت کنید و همزمان به لایحه جدید دستگاه پاسخ دهید و تأکید کنید رأی قطعی شده و مهلت اجرای مقرر نیز منقضی شده است

درود بر شما؛ با توجه به انقضای مهلت اعتراض و قطعیت رأی، صرف ارسال لایحه از سوی دستگاه به استناد مواد ۷۴ و ۷۵، فی‌نفسه مانع اجرای حکم قطعی نیست؛ مواد مذکور ناظر به اشتباه شکلی یا ماهوی قضات صادرکننده رأی است و تا زمانی که تشریفات قانونی آن تحقق نیافته و دستور توقف اجرای حکم صادر نشده، اصل بر استمرار اجراست. مطابق ماده ۱۰۳ اصلاحی قانون دیوان عدالت اداری، توقف اجرای حکم در موارد مواد ۷۴ و ۷۵ منوط به احراز ضرورت و صدور دستور شعبه رسیدگی‌کننده است. با انقضای مهلت یک‌ماهه مقرر در ماده ۱۰۸ اصلاحی و عدم اجرای حکم، اقدام مناسب، ثبت درخواست کتبی در اجرای احکام مبنی بر اعلام استنکاف و تعقیب اجرای کامل رأی است؛ خصوصاً اینکه ماده ۱۰۷ اجرای فوری آرای دیوان را تکلیف دستگاه محکوم‌علیه قرار داده است. نکته تعیین‌کننده این است که دقیقاً لایحه دستگاه تحت ماده ۷۴ یا ۷۵ با چه ادعایی ثبت شده و آیا شعبه، دستور توقف اجرای حکم صادر کرده است یا خیر؛ بررسی متن لایحه و وضعیت اجرایی پرونده، تعیین می‌کند هم‌زمان درخواست استنکاف مطرح شود یا ابتدا پاسخ حقوقی به لایحه ارائه گردد.

سلام وقت‌ بخیر. با توجه به توضیحات شما، تقدیم لایحه از سوی دستگاه اجرایی با استناد به مواد ۷۴ و ۷۵ قانون دیوان عدالت اداری، پس از قطعیت رأی و پایان مهلت اجرای یک‌ماهه، هیچ اثر تعلیقی بر اجرای حکم ندارد؛ زیرا:مواد ۷۴ و ۷۵ فقط ناظر به «اصلاح اشتباه قاضی» هستند، نه توقف اجرای رأی قطعی.توقف اجرای حکم فقط با دستور صریح شعبه رسیدگی‌کننده طبق ماده ۱۰۳ ممکن است.تا زمانی که دستور توقف اجرا صادر نشده باشد، دستگاه مکلف به اجرای حکم است و لایحه‌ ارائه‌شده مانع اجرا نیست.بنابراین اگر مهلت اجرای حکم گذشته و اقدامی انجام نشده، اقدام صحیح این است که در واحد اجرای احکام، درخواست ثبت عدم اجرای رأی و پیگیری استنکاف طبق ماده ۱۱۰ را مطرح کنید. تقدیم لایحه ۷۴ و ۷۵ بدون دستور توقف، دلیل موجه استنکاف محسوب نمی‌شود و مانع رسیدگی به استنکاف نیست.در صورت احراز استنکاف، مطابق ماده ۱۱۲، مقام مسئول ممکن است به انفصال یا محرومیت از حقوق اجتماعی تا پنج سال محکوم شود.اگر خواستیم، متن لایحه استنکاف را هم براتون تنظیم کنم.

سلام وقت بخیر،کاربرارجمند با توجه به توضیحات شما، صرف اینکه دستگاه پس از انقضای مهلت اعتراض و حتی پس از شروع عملیات اجرای حکم، لایحه‌ای با استناد به مواد ۷۴ و ۷۵ قانون دیوان عدالت اداری تقدیم کرده است، به خودی خود موجب توقف یا بی‌اعتباری رأی قطعی شما نمی‌شود؛ زیرا ماده ۷۴ ناظر به فرضی است که قاضی شعبه بدوی صادرکننده رأی، قبل از ورود پرونده به تجدیدنظر، متوجه اشتباه خود شود و ماده ۷۵ نیز مربوط به فرضی است که قضات صادرکننده رأی تجدیدنظر متوجه اشتباه شکلی یا ماهوی رأی خود شوند، بنابراین دستگاه محکوم‌علیه صرفاً با تقدیم چنین لایحه‌ای نمی‌تواند اجرای رأی قطعی را متوقف کند و طبق ماده ۱۰۳ نیز توقف اجرای حکم در این موارد منوط به صدور دستور از شعبه رسیدگی‌کننده است. بنابراین اگر مهلت قانونی اجرای حکم سپری شده و دستگاه هیچ اقدامی برای اجرای کامل رأی انجام نداده و شما نیز هنوز ابلاغی مبنی بر توقف اجرای حکم دریافت نکرده‌اید، اقدام مناسب این است که از واحد اجرای احکام دیوان درخواست کنید عدم اجرای رأی را ثبت و موضوع استنکاف را وفق ماده ۱۱۰ پیگیری و به رئیس دیوان و شعبه صادرکننده رأی قطعی گزارش کند؛ البته بهتر است همزمان یک لایحه کوتاه نیز ارائه کنید و صراحتاً اعلام نمایید که تقدیم لایحه مستند به مواد ۷۴ و ۷۵، بدون صدور دستور توقف اجرای حکم، مانع اجرای رأی قطعی نیست و مهلت مقرر نیز منقضی شده است. در صورت احراز استنکاف، مطابق ماده ۱۱۲ امکان محکومیت شخص یا اشخاص مستنکف به انفصال از خدمات دولتی تا پنج سال یا محرومیت از حقوق اجتماعی تا پنج سال و جبران خسارت وارده وجود دارد. لذا بله، در وضعیت توصیف‌شده اصل بر این است که پیگیری استنکاف را انجام دهید، مگر اینکه در سامانه یا پرونده مشخصاً دستور توقف اجرای حکم یا تصمیم قضایی جدیدی صادر شده باشد.