سلاممتخصص ارتوپدی پای دختر سه ساله ام را از مچ تا زانو کامل گچ گرفت بدون اینکه در عکس رادیوگرافی شکستگی ببینید و یا اینکه پای دختر سه ساله ام را معاینه بالینی کند و به ما گفت شکستگی خفیف هست.بعد از دو هفته هنگام باز کردن گچ پرستار پای دخترم را با دستگاه اره گچ بری احتمالا بخاطر اصطحکاک و فشار زیاد عمیق برید.بعد از بریدگی و با وجود فریادهای وحشتناک دخترم از درد و سوزشچون همان ابتدا که شروع به بریدن گچ کرد پای دخترم را برید و از همان زمان دخترم بی تابی وحشتناک و فریاد های وحشتناکی داشت و من هم تذکر دادم که آیا پایش را برید که دخترم اینگونه تمنا میکند و گریه می کند که بهش دست نزنید اما پرستار با بی توجهی به گریه دخترم و بی تابی مادر کودک به کار خود ادامه داد تا گچ را تا پایان ببردو اینکه بعد از باز کردن وقتی بریدگی و ورم زیاد محل بریدگی را به پرستار نشان دادیم پرستار و دستیارش گفت سوختگی سطحی هست و رفتندوقتی با گریه و درد وحشتناک دخترم را پیش پزشک ارتوپد معالجش بردم و گفتم آقای دکترم پای دخترم را بریدن چه کنم دکتر از پشت میز و ما هم دم در اتاقش بودیم گفت سوختگی سطحی هست و زینک نوشتو اینکه کادر درمان و پزشک بدون شستشو و پانسمان و با بی اهمیت جلوه دادن ما را به خانه فرستادنو اینکه پزشک بعد از باز کردن گچ اصلا پای دخترم معاینه نکرد از نظر شکستگی یا وضعیت پوست زیر گچ کودک را معاینه کندو روز سوم به مدیریت مراجعه کردیم برای شکایت مدیریت وقتی دید محل بریدگی را گفت احتمالا عفونت کرده و ما را به پزشک عمومی ارجاع داد و پزشک عمومی گفت نه عفونت نیست ترمیم هست و گفت زینک نزن و همان ترمیم کننده ای که خریدی را بزن و گفت حمام روزانه مجاز هستو ما بعد ۱۲ روز که دیدیم محل زخم خوب نمی شود به متخصص و جراح پوست مراجعه کردیم و ایشان گفتند زخم عمیق هست و حتی نیاز به بخیه داشته و پماد موپیروسین و ترمیم کننده قوی فریدن تجویز کردو اینکه عکس رادیوگرافی را به دو متخصص ارتوپد دیگر نشان دادیم و گفتن شکستگی نبوده و یک ارتوپد گفت با توجه به معاینه بالینی تشخیص می دهیم صفحه رشد بوده یا نه و یک ارتوپد دیگر گفت اصلا صفحه رشد هم نبوده و سالم هست.ما روز دوم به پزشکی قانونی رفتیم و شکایت کردیمالان که ۱۶ روز گذشته می خواهیم به نظام پزشکی شکایت کنیم و اینکه آسیب و فشار روانی شدیدی به دخترم بخصوص در روز حادثه و روزهای های بعد آن وارد شده تا حدی که میترسید به دستشویی بره چون پاش درد میگرفت لباس عوض نمیکرد و توالت ایرانی هم اصلا نمیتوانست برود چون درد داشت و با ترس میگفت به دردم آب نزن مامان هنوز هم کشیدگی اطراف زخم دارد و میگه چرا پامو بریدن چرا پام سوراخه و اینکه من و همسرم هم از نظر روحی داغون شدیم و من حتی اگه ذره ای جسم تیز به دستم بخوره یا یه داغی به دستم بخوره به روز حادثه فک میکنم گریه میکنم و داد و بیداد که بچه ام چه کشیده و از آن روز همه را مقصر میدانم و با کسی زیاد صحبت نمیکنم و حوصله کسی را ندارم حتی خانواده ام.چطور میتوانم حق دختر سه ساله ام را بگیرم
سلام واحترام برای گرفتن حق دخترتان، باید با مدارک کامل به پزشکی قانونی، نظام پزشکی و در صورت لزوم دادسرا/مرجع قضایی شکایت کنید و همهی گزارشها، نسخهها و نظر پزشکان دیگر را ضمیمه پرونده کنید
ومتن شکایت اینطور تنظیم شود .
شکواییه مربوط به قصور پزشکی
دادستان محترم عمومی و انقلاب شهرستان [نام شهرستان]
موضوع: شکایت علیه [نام پزشک(ان) یا مرکز درمانی] به اتهام قصور پزشکی، ایراد صدمه بدنی و تقصیر در انجام وظیفه
ساعت و تاریخ وقوع جرم: [تاریخ دقیق وقوع حادثه]
شاکی:سرکار خانم/جناب آقای [نام و نام خانوادگی شما] به شماره ملی [کد ملی شما]، به نشانی: [آدرس دقیق شما]
وکیل شاکی (در صورت داشتن وکیل): [نام وکیل]، به نشانی: [آدرس وکیل]
مشتکیعنه (متهم):
۱. آقای/خانم دکتر [نام پزشک ارتوپد]، متخصص ارتوپدی، دارای نظام پزشکی به شماره [شماره نظام پزشکی در صورت اطلاع]، شاغل در [نام مرکز درمانی].
۲. [اگر پزشک یا مرکز دیگری نیز مقصر است، نام و مشخصات دقیق ذکر شود].
۳. مسئول/پرسنل [نام بخش یا عنوان شغلی] در [نام مرکز درمانی] که اقدام به باز کردن گچ نموده است.
نشانی مراجع تقلبی: [آدرس دقیق مرکز درمانی یا مطب]
خلاصه ماجرا:
به استحضار میرساند، فرزند اینجانب، [نام کودک]، که در تاریخ [سن کودک] سال دارد، در تاریخ [تاریخ مراجعه اول] به دلیل [علت مراجعه اولیه] به کلینیک/بیمارستان [نام مرکز درمانی] مراجعه و توسط آقای/خانم دکتر [نام پزشک ارتوپد] ویزیت گردید. علیرغم معاینات اولیه و علیالظاهر عدم مشاهده شکستگی در رادیوگرافیهای انجام شده (پیوست شماره ۱)، ایشان اقدام به گچگیری اندام تحتانی [چپ/راست] فرزند اینجانب نمودند.
پس از گذشت مدتی حدود [تعداد روز]، در تاریخ [تاریخ باز کردن گچ]، هنگام باز نمودن گچ توسط پرسنل مرکز، بر اثر عدم رعایت اصول ایمنی و استفاده از ابزار نامناسب، زخم عمیقی بر روی پوست پای فرزندم ایجاد شد. علیرغم فوریت و آشکار بودن صدمه وارده، پرسنل و متعاقباً پزشک مسئول، موضوع را کماهمیت تلقی نموده و آن را «سوختگی سطحی» نامیدند و صرفاً با تجویز پماد [نام پماد]، کودک را مرخص نمودند (پیوست شماره ۲: گزارش اولیه).
با تشدید درد و نگرانی، نامبرده مجدداً به مراکز درمانی مراجعه شد. در مراحل بعدی، پزشکان و مسئولین مختلف اظهارنظرهای متناقضی نمودند؛ تا اینکه پس از گذشت حدود ۱۲ روز از زمان ایراد صدمه، نهایتاً پزشک متخصص پوست (پیوست شماره ۳: گزارش متخصص پوست) تأیید نمود که زخم وارده عمیق بوده، نیاز به بخیه داشته و اقدامات اولیه درمانی صورت نگرفته است. لازم به ذکر است که طی بررسی مجدد توسط دو تن از متخصصین ارتوپد مستقل (پیوست شماره ۴: نظریه کارشناسی)، صراحتاً اعلام گردید که هیچگونه شکستگی در رادیوگرافی اولیه مشهود نبوده و صفحه رشد نیز سالم است.
دلایل شکایت و مصادیق تقصیر:
1. قصور در تشخیص اولیه: انجام گچگیری بدون وجود شکستگی قطعی و مستند.
2. ایراد صدمه حین معالجه: ایجاد جراحت عمیق در اثر عدم رعایت اصول فنی و ایمنی در حین باز کردن گچ.
3. عدم رسیدگی صحیح به صدمه وارده:انکار شدت جراحت و تشخیص اشتباه آن به عنوان سوختگی سطحی.
4. تأخیر در درمان: عدم اقدام بهموقع برای درمان زخم عمیق و بخیه آن، که منجر به عوارض احتمالی و افزایش رنج بیمار گردیده است.
5. عدم رعایت استانداردهای حرفهای: نقض اصول مسلم حرفه پزشکی و بیتوجهی به سلامت و ایمنی بیمار خردسال.
خواسته:
با عنایت به موارد فوق و با استناد به مواد قانونی مربوطه (از جمله قانون مجازات اسلامی، مقررات سازمان نظام پزشکی و ...)، تقاضای صدور جلب دادرسی و محکومیت مشتکیعنهم به اتهام قصور پزشکی، ایراد صدمه بدنی غیرعمدی ناشی از تقصیر حرفهای، و کلیه جرائم مرتبط، و همچنین مطالبه **جبران کلیه خسارات وارده** (اعم از خسارات جسمی، روحی، روانی، هزینههای درمانی، ازکارافتادگی احتمالی در آینده و ...) به مبلغ تملیّکی (که پس از ارجاع امر به کارشناس رسمی دادگستری تعیین خواهد شد)، مورد استدعاست.
مدارک و مستندات:
1. تصاویر رادیوگرافی اولیه و گرافیهای بعدی.
2. گزارش اولیه مرکز درمانی در خصوص صدمه وارده.
3. گزارش/نظریه پزشک متخصص پوست.
4. نظریات تخصصی مجدد ارتوپد (دو مورد).
5. تصاویر مربوط به زخم و روند درمان.
6. کپی شناسنامه/کارت ملی شاکی و بیمار.
7. [هرگونه مستند دیگر مانند قبوض درمانی، نامههای اداری و ...]
رونوشت:
- سازمان نظام پزشکی [نام شهرستان] جهت درج در پرونده تخلفات.
- سازمان پزشکی قانونی [نام شهرستان] جهت بررسی و تعیین میزان صدمات.
با تقدیم احترام
نام و نام خانوادگی شما
امضاء
تاریخ
درود بر شما ؛
خیلی دردناک و فرسایندهست، هم برای کودک ۳ سالهتون هم برای شما. برای «گرفتن حق» در پرونده قصور پزشکی، مهمترین کار اینه که **مدارک را کامل کنید** و مسیر شکایت را **همزمان درست و مرحلهبهمرحله** بروید.
### 1) همین امروز کارهای کلیدیِ جمعآوری مدرک
- **همه مدارک پزشکی**: پذیرشها، دستور گچ، گزارشها، نسخهها، فاکتور داروها، شرح حالها، برگههای اورژانس/کلینیک، هرچه دارید.
- **تصاویر**: عکس واضح و تاریخدار از زخم (هر چند روز یکبار)، عکس از جای زخم و روند ترمیم.
- **رادیوگرافیها**: فایل/کلیشه + گزارش. (اگر گزارش کتبی ندارید، بگیرید.)
- **گزارش پزشک پوست/جراح**: خیلی مهم است که در پرونده کتبی بنویسند: «زخم عمیق بوده/احتمال نیاز به بخیه/محل و ابعاد زخم/علت احتمالی (تماس با اره گچبری)».
- **درخواست کپی پرونده از مرکز درمانی**: کتبی درخواست دهید. اگر همکاری نکردند، همین «عدم ارائه پرونده» میتواند به ضررشان تمام شود.
### 2) مسیرهای پیگیری (میتوانید موازی پیش ببرید)
**الف) سازمان نظام پزشکی (شکایت انتظامی)**
- موضوع: قصور پزشک (تشخیص/درمان/بیتوجهی بعد حادثه) و قصور کادر درمان.
- نتیجه معمول: توبیخ، تعلیق، محرومیت، و… (برای تنبیه حرفهای خوب است).
**ب) پزشکی قانونی + دادسرا (مسیر کیفری/دیّه)**
- چون به پزشکی قانونی رفتید عالی است. معمولاً برای دریافت خسارت/دیّه، نظر پزشکی قانونی در کنار نظر کمیسیون بسیار اثرگذار است.
- اگر هدفتان **جبران خسارت** است، این مسیر مهمتر میشود.
**پ) دادگاه حقوقی (خسارت مازاد)**
- برای هزینههای درمان، رفتوآمد، و در برخی موارد خسارت معنوی/روانی. (جزئیاتش وابسته به نظر کارشناسی و مدارک است.)
### 3) نکتههای دقیق درباره «قصور» که باید رویش تمرکز کنید
- **گچگیری بدون معاینه بالینی و بدون شواهد شکستگی** (اگر قابل اثبات باشد).
- **ایجاد زخم با اره گچبری** + ادامه کار با وجود درد واضح کودک.
- **عدم رسیدگی استاندارد بعد آسیب** (شستشو/پانسمان/ارزیابی شدت آسیب).
- **تاخیر در تشخیص عمق زخم** و ارجاع دیرهنگام.
### 4) درباره آسیب روانی شما و کودک
این بخش را هم ثبت کنید:
- از **روانپزشک یا روانشناس کودک** یک گزارش کتبی بگیرید (علائم ترس، اجتناب، اضطراب، کابوس،…).
- برای خودتان هم اگر علائم شدیده (گریههای ناگهانی، بیخوابی، گوشهگیری)، مراجعه و **گزارش** تهیه کنید. اینها در پرونده کمککنندهاند.
### 5) پیشنهاد عملی برای افزایش شانس نتیجه
- یک **وکیل آشنا به قصور پزشکی** بگیرید (حتی یک جلسه مشاوره). چون مسیر کمیسیونها، تنظیم خواستهها و ارجاع درست خیلی تعیینکننده است.
- شکایتتان را **زمانبندیشده و مستند** بنویسید (روز به روز: مراجعه، گچ، بازکردن، ایجاد زخم، مراجعه به پزشک، پاسخها، درمانها).
---
اگر دوست دارید، بگید:
1) **شهر/استان** شما کجاست؟
2) مرکز درمانی **خصوصی بود یا دولتی**؟
3) الان از زخم **عکس** دارید و پزشک پوست **گزارش کتبی** داده؟
با این سه مورد، دقیقتر میگم از کجا شروع کنید و متن شکایتتون چه محورهایی داشته باشد.
سلام وقت بخیر، کاربر ارجمند، با توجه به توضیحاتی که ارائه کردهاید، اقدام شما برای مراجعه به پزشکی قانونی و ثبت شکای درست بوده و اکنون نیز میتوانید همزمان از طریق دادسرای جرائم پزشکی و سازمان نظام پزشکی علیه پزشک ارتوپد، پرستار و مرکز درمانی شکایت کنید، زیرا در صورت اثبات اینکه بدون معاینه بالینی و بدون وجود شواهد کافی در رادیوگرافی اقدام به گچگیری غیرضروری شده و همچنین در زمان باز کردن گچ به علت بیاحتیاطی یا مهارت ناکافی آسیب عمیق به پای کودک وارد شده و بعد از ایجاد زخم نیز رسیدگی درمانی مناسب انجام نشده، این موارد میتواند از مصادیق قصور پزشکی و بیاحتیاطی حرفهای محسوب شود و مسئولیت انتظامی و حتی مدنی برای جبران خسارت ایجاد کند؛ حتما تمام مدارک شامل رادیولوژیها، نسخهها، عکسهای زخم از روز اول تا امروز، نظریات پزشکان دیگر، نظریه متخصص پوست، مدارک پزشکی قانونی، فاکتورها و هزینههای درمان و همچنین هر پیام یا شاهدی که نشاندهنده اعتراض شما هنگام حادثه بوده را نگهداری و ضمیمه پرونده کنید، زیرا کمیسیون پزشکی قانونی و هیأت بدوی نظام پزشکی بر اساس همین مستندات درباره میزان قصور و درصد مسئولیت تصمیم میگیرند و در صورت اثبات، امکان مطالبه دیه بابت آسیب جسمی کودک، هزینههای درمان و حتی خسارات ناشی از صدمات روحی و روانی واردشده وجود دارد.
