ترمینولوژی حقوقی

( تاریخ حقوق )عرض بیگی یا رئیس عرائض کسی بود که احوال سپاه و رعیت ودادخوهان و خرابی و معموری ملک وآنچه ازمهات که فیصله می یافت بعرض پادشاه میرسانید.

شکایت نامه به دادگاه یا مراجع رسمی و در اصطلاح شایعترآنرا دادخواست گویند ( ماده 70 ببعد آئین دادرسی مدنی ) شاکی را سابقا عارض و مشتکی عنه را معروض می گفتند. دادخواست علی الاصول باید کتبی و روی کاغذهای رسمی مخصوص باشد (ماده 71 آئین دادرسی مدنی).

(دادرسی مدنی) دادخواستی که درآن دعوی تقابل طرح کنند. ( رک. دعوی تقابل)

(دادرسی مدنی) عرضحالی که درآن ثالثی را بدعوای موجودی جلب کنند. (رک. دعوی جلب ثالث )

رک. عرض عام

(فقه )هرگاه عرض معین، برچند ماهیت، عارض شود آن عرض را نسبت بهریک از ماهیات، عرض عام گویند مانند خیار غبن که عارض برماهیت بیع واجاره وصلح میشود (ماده 456 ق - م ) عرضی که اختصاص بیک ماهیت دارد عرض خاص نامیده میشود مانند خیار تاخیرثمن که اختصاص به بیع دارد.

( فقه) عرضی است که هیچوقت ازماهیت معینی جدا نشود مانند کاشف از قصد عاقد که هیچوقت جدا از آن عقد نیست زیرا عقد بدون کاشف از قصد، تحقق پیدا نمی کند. درمقابل عرض مفارق استعمال میشود.

(فقه )عرضی است که گاهی عارض برماهیت معینی شده و زمانی از آن جدا میشود مانند خیار نسبت به ماهیت بیع، چه وقتی که (مثلا )شرط اسقاط کافه خیارات درعقد بیعی شود عرض مذکور ازعقد بیع مزبورجدا میشود.

عبارت است از عرضه کالا برخلاف ضوابط توزیع و شبکه‌های تعیین شده وزارت بازرگانی و سایر وزارتخانه‌های ذی‌ربط (ماده 5 قانون تعزیرات حکومتی مصوب 23/12/1367 مجمع تشخیص مصلحت نظام)