ترمینولوژی حقوقی

رک. احصان

(فقه – مدنی) زنی که آبستن نباشد. در مقابل زن حامل استعمال شده است.

(فقه – مدنی) زن آبستن را گویند. و حمل از زمان انعقاد نطفه است تا زمان وضع حمل.

(مدنی – فقه) زنی که بعقد ازدواج دائم بنکاح کسی درآمده باشد. در اصطلاح دیگرکه عامیانه هم هست او را زن عقدی نامند کانه متعه عقد نیست و حال اینکه متعه هم نوعی عقد است بهرحال اصطلاح عامیانه مذکور در حد خود ظرافتی دارد.

(مدنی – فقه) زنی که بعقد نکاح منقطع شوهر کند (ماده 1075 قانون مدنی) این اصطلاح عامیانه ناشی ازآنجا است که این ازدواج عاری از رسوم و عادات عقد نکاح دائم است و بصرف خواندن صیغه عقد رابطه زناشوئی حاصل میشود.

(مدنی- فقه) دراصطلاحات عامیانه بزنی می گویند که بنکاح دائم شوهر کرده باشد. زوجه دائم اصطلاح علمی آن است.

(مدنی- فقه) بمعنی زن صیغه است (رک. زن صیغه)

(مدنی- فقه) مردی که زنی در عقد او است. صدق زوج و زوجه و زوجین برزن و مردی که رابطه زناشوئی آنها قطع شده است. محرز و مسلم نیست بنابراین در اعمال ماده 676 آئین دادرسی مدنی فعلیت رابطه زناشوئی شرط است.

(مدنی- فقه) زنی که شوهرکرده و بالفعل شوهر داشته باشد خواه بعقد نکاح دائم خواه بعقد نکاح منقطع.