سلام و عرض ادب خدمت وکلای محترم ، بابت سوالات اینجانب در خصو اراضی ملی که بعضاً جواب های بسیار خوبی ارائه نموده اید یک سوال دیگه هم دارم که ممنون میشم راهنمایی بفرمائید سند ملک مورد نظر که ملی اعلام گردیده سند تک برگ رضا شاهی محسوب میشه و در سال ۱۳۲۴ صادر گردیده و در واقع جزء سند های اجباری میباشد ،و طبق قانون کاربری آن در سند چنین درج گردیده است اراضی صحرایی مشاع ، و از طرفی اراضی صحرایی به اراضی اطلاق میگردد که در خیلی قدیم حسب بارش سالانه آب مازاد مزرعه یا کشتخوان را به بیرون کشتخوان با حفر جوی و کانال هدایت و زمینهای مساعد را تسطیح و کرتبندی و تحجیر و النهایه مبادرت به کشت و زراعت میکردند و اینجور اراضی در اغلب روستاهای استان یزد و اطراف یزد زیاد میباشد و با توجه به اینکه اراضی آیش به اراضی گفته میشود که وقتی سال پر بارش باشد این اراضی کشت شده و در صورت خشکسالی حسب مورد از کشت می افتند لذا اراضی صحرایی نیز جزء اراضی آیش محسوب میگردد که متأسفانه کارشناسان و اکثریت قضات محترم هیچگونه علمی در این خصوص ندارند ، حال با توجه به این موارد اینجانب یا خواهان جدید در دادگاه چگونه میتوانیم آیش بودن آنرا اثبات نمائیم ، با تشکر و ممنون از لطفتون سند رسمی
درود بر شما
اگر در سند سال ۱۳۲۴ حدود اربعه، مساحت، نوع ملک و موقعیت دقیق مشخص باشد و بتوان آن را با عکس های هوایی قبل از ملی شدن تطبیق داد، این موضوع غالباً ارزش اثباتی بیشتری از بحثهای اصطلاح شناسی دارد
عکس های هوایی دهه 30 و 40 رو تهیه کنید از سازمان جغرافیایی تهیه کنید و از کارشناسان متخصص این حوزه تقاضای توصیف و شرح کنید تا بتونید اثبات کنید
چون دعوای شما یک دعوای تخصصی هستش سعی کنید از وکیل متخصص در همین حوزه استفاده کنید
ضمنا این دعاوی در دادگاه ها و شعبه های مخصوص اراضی ملی رسیدگی می شود
برای همین حتما در دعاوی مطروحه سعی بر ارجاع به کارشناس رو تقاضا کنید و کارشناس مربوطه حتما باید دستگاه های مربوط به توصیف نقشه های هوایی رو داشته باشه
موفق باشید
سلام
در پروندههای اعتراض به ملی شدن اراضی، صرف وجود سند رسمی رضا شاهی صادره در سال 1324 و درج عبارت «اراضی صحرایی مشاع» دلیل قطعی بر زراعی یا آیش بودن ملک نیست، اما بدون تردید یکی از امارات و قرائن مهم به نفع مالک محسوب میشود و نباید توسط کارشناس یا دادگاه نادیده گرفته شود.
نکته مهم این است که در دعاوی مربوط به ملی شدن، ملاک اصلی، وضعیت احیا و بهرهبرداری زمین در زمان تصویب قانون ملی شدن جنگلها و مراتع (1341) است. بنابراین باید ثابت شود که زمین قبل از آن تاریخ در چرخه زراعت قرار داشته یا از اراضی آیش و متناوبالکشت بوده است.
برای اثبات این موضوع، پیشنهاد میشود بر مجموعهای از ادله تکیه شود:
1. سند رسمی 1324
* استناد شود که در زمان تنظیم سند، ملک به عنوان «اراضی صحرایی» توصیف شده است.
* از دادگاه درخواست شود کارشناس مفهوم عرفی و ثبتی «اراضی صحرایی» را در منطقه مورد بررسی قرار دهد.
2. سوابق ثبتی و تحدید حدود
* پرونده ثبتی اولیه از اداره ثبت اخذ شود.
* گاهی در اظهارنامههای ثبتی، صورتمجالس تحدیدی یا نقشههای قدیمی، نوع بهرهبرداری ملک ذکر شده است.
3. عکسهای هوایی
* مهمترین دلیل در این نوع دعاوی معمولاً عکسهای هوایی سالهای قبل از 1341 و دهه 1330 است.
* اگر در عکسها آثار کرتبندی، جویهای انتقال آب، مرزبندی زراعی، تحجیر یا آثار کشت مشاهده شود، دلیل بسیار مؤثری خواهد بود.
4. نظریه کارشناس متخصص
* صرف کارشناس منابع طبیعی کافی نیست.
* تقاضای ارجاع امر به هیأت کارشناسی شامل کارشناس کشاورزی، منابع طبیعی و امور ثبتی مطرح شود.
* از کارشناس خواسته شود درباره مفهوم محلی و تاریخی «اراضی صحرایی» در منطقه یزد اظهار نظر نماید.
5. تحقیقات محلی و شهادت مطلعین
* افراد مسن و مطلع روستا که سابقه کشت در منطقه را به خاطر دارند میتوانند در قالب استشهادیه و شهادت معرفی شوند.
* البته شهادت به تنهایی کافی نیست ولی در کنار اسناد و عکسهای هوایی مؤثر است.
6. سوابق پرداخت عوارض، مالیات یا حقابه
* اگر اسناد مربوط به حقابه قنوات، تقسیم آب، دفاتر بنچاق یا مالیات زراعی وجود داشته باشد، بسیار ارزشمند است.
در خصوص استدلالی که مطرح فرمودهاید مبنی بر اینکه «اراضی صحرایی» در عرف قدیم یزد نوعی زمین زراعی متناوب و وابسته به بارش بوده است، این استدلال قابل طرح است؛ اما توصیه میکنم آن را صرفاً به عنوان ادعای حقوقی مطرح نکنید، بلکه با کتب تخصصی جغرافیای تاریخی یزد، منابع کشاورزی سنتی منطقه، نظریه کارشناسان دانشگاهی و عرف محلی مستند نمایید؛ زیرا دادگاه معمولاً بر مبنای ادله فنی و کارشناسی تصمیم میگیرد.
از نظر اثباتی، اگر بین «سند رسمی 1324»، «عکس هوایی قبل از 1341» و «آثار احیا و زراعت» جمع شود، ارزش آن به مراتب بیش از استناد صرف به عبارت «اراضی صحرایی» خواهد بود و شانس موفقیت در ابطال تشخیص ملی شدن افزایش مییابد.
اگر مشخص بفرمایید پرونده در هیأت ماده واحده، شعبه ویژه ماده واحده یا دادگاه حقوقی مطرح است و همچنین متن دقیق سند را ارسال کنید، میتوانم تحلیل دقیقتری نسبت به ارزش اثباتی عبارت «اراضی صحرایی مشاع» ارائه دهم
سلام وقت بخیر، کاربر ارجمند، صرف وجود سند رسمی تکبرگ رضاشاهی صادره در سال ۱۳۲۴ با قید «اراضی صحرایی مشاع» به تنهایی برای اثبات آیش بودن ملک کافی نیست، اما میتواند یکی از مهمترین ادله شما باشد. برای اثبات آیش بودن زمین در دعوای اعتراض به ملی شدن اراضی، باید مجموعهای از دلایل و قرائن ارائه شود؛ از جمله مفاد سند رسمی، سوابق زراعی و بهرهبرداری عرفی منطقه، عکسهای هوایی سنواتی نزدیک به زمان ملی شدن، نقشههای قدیمی، گواهی و استشهاد معتمدین و مطلعین محلی، نظریه کارشناسان متخصص در امور منابع طبیعی، زراعت و تاریخچه اراضی منطقه و همچنین اثبات وجود آثار احیا و بهرهبرداری مانند تسطیح، کرتبندی، تحجیر، جویها و کانالهای انتقال آب. در صورتی که بتوانید از طریق کارشناس رسمی دادگستری ثابت نمایید که عنوان «اراضی صحرایی» در عرف محلی و تاریخی منطقه به زمینهای زراعی وابسته به نزولات جوی و دارای سابقه کشت اطلاق میشده و این اراضی به دلیل شرایط اقلیمی در برخی سالها کشت و در برخی سالها آیش میماندهاند، این موضوع میتواند قرینهای مؤثر بر خروج زمین از شمول اراضی ملی و احیاشدگی آن قبل از اجرای مقررات ملی شدن جنگلها و مراتع باشد. بنابراین تمرکز اصلی باید بر اثبات سابقه احیا و بهرهبرداری زراعی پیش از تاریخ ملی شدن از طریق ادله فنی، کارشناسی و سوابق تاریخی باشد، نه صرفاً استناد به عنوان مندرج در سند.
سلام واحترام
برای اثبات آیش بودن زمین، سه دلیل کافی و معتبر وجود دارد.
اول سند رسمی ۱۳۲۴ که نوعیت را اراضی صحرایی نوشته و طبق ماده ۱۲۹۲ معتبرترین دلیل است و در عرف یزد، اراضی صحرایی همان آیش محسوب میشود.
دوم کارشناسی رسمی نوعیت که باید توضیح دهد اراضی صحرایی در سالهای پربارش کشت میشده و این دقیقاً تعریف آیش است.
سوم عرف محلی و شهادت معتمدین که طبق ماده ۳ قانون مدنی برای تشخیص نوعیت معتبر است.با همین سه دلیل، آیش بودن زمین در دادگاه قابل اثبات است.
درود بر شما؛
در دعوای اعتراض به ملی شدن، ملاک تشخیص آیش، احراز سابقه احیا و بهره برداری زراعی قبل از ۱۳۴۱ و استمرار عرفی چرخه کشت و ترک کشت است، نه صرف عنوان اراضی صحرایی در سند.
مستندات لازم برای اثبات آیش بودن، ارائه ادله فنی و ثبتی و عرفی به صورت توام است، استعلام و اخذ سوابق پلاک از اداره ثبت و نقشه های ثبتی و تحدید و پرونده اصلاحات ارضی، استعلام سوابق زراعی و حقابه از جهاد کشاورزی و امور آب و شورای روستا، استعلام و اخذ عکس های هوایی و تصاویر ماهواره ای دوره های قدیم و تفسیر رسمی توسط کارشناس رسمی دادگستری رشته نقشه برداری و سنجش از دور، جلب نظر کارشناس رسمی کشاورزی و منابع طبیعی درباره آثار احیا مانند کرت بندی و تسطیح و جوی و تحجیر و بقایای شبکه آبیاری و خاک زراعی، تحقیق محلی و معاینه محل با شهادت مطلعین واجد اطلاع از کشت سنواتی.
از حیث حقوقی، خواسته را دقیق و منطبق با قانون طرح کنید، اعتراض به تشخیص ملی بودن و ابطال برگ تشخیص و عنداللزوم ابطال سند دولت، به طرفیت اداره کل منابع طبیعی و سازمان ثبت حسب مورد، با تقاضای دستور موقت منع هرگونه اقدام اجرایی تا تعیین تکلیف، مستند به ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع و آیین نامه اجرایی آن، و قواعد عام ادله اثبات و ارجاع امر به کارشناسی.
نکته راهبردی این است که محور کارشناسی را بر سه گزاره ببندید، وجود آثار احیا، قابلیت و سابقه زراعت، و قرار گرفتن ترک کشت در چارچوب آیش و نه مرتع، و در قرار کارشناسی صراحتا بخواهید با تفسیر عکس هوایی قبل از ۱۳۴۱ و قبل از تاریخ برگ تشخیص، وجود کرت بندی و جوی و تسطیح و لکه های کشت و حد و مرز تحجیر اعلام شود.
اگر تاریخ و شماره برگ تشخیص و پلاک ثبتی و نام بخش و دهستان و آیا در کمیسیون ماده ۵۶ اعتراض شده یا نه را بفرمایید، مسیر شکلی درست و ادله مناسب همان پرونده را دقیق تر پیشنهاد می کنم.